OΣτις 24 Φεβρουαρίου 1922 στη Σόφια ο Δάσκαλος εγκαινιάζει τη Σχολή της Λευκής Αδελφότητας και συγκροτεί δύο τάξεις: Κοινή μυστηριολογική τάξη και Ειδική μυστηριολογική τάξη (Νέων). Ο κύκλος διαλέξεων στην Κοινή μυστηριολογική τάξη αρχίζει με τις ¨Τρεις ζωές¨. Οργανώνεται κάθε εβδομάδα την Τετάρτη και  ολοκληρώνεται στις 20 Δεκεμβρίου 1944. Ο κύκλος διαλέξεων μπροστά στην Μυστηριολογική τάξη των νέων αρχίζει με τους ¨Δύο δρόμους¨. Οργανώνεται κάθε εβδομάδα την Παρασκευή και ολοκληρώνεται στις 15 Δεκεμβρίου 1944. Βάσει των σώων καταλόγων από τον Οκτώβριο 1923 η Κοινή μυστηριολογική τάξη αποτελείται από 52 και η Μυστηριολογική τάξη των νέων από 45 μαθητές.
Κατά το πρώτο εξάμηνο του 1922 η Ιερά Σύνοδος της Βουλγαρικής Ορθοδόξου Εκκλησίας ξεκινάει εκστρατεία κατά της Λευκής Αδελφότητας στη Βουλγαρία. Οι Ντανιήλ Λάσκωφ και Μιχαήλ Κάλνεφ δημοσιεύουν επικριτικά σχόλια. Στις 7 Ιουλίου 1922 σε συνεδρίασή της η συνέλευση των Αρχιερέων  κηρύττει τον Πέταρ Ντάνωφ ως αυτοαφορούμενο από την ιερά Εκκλησία. Ορισμένοι οπαδοί του Δασκάλου επίσης αφορίζονται από την Εκκλησία.
Κατά το πρώτο εξάμηνο του 1922 δημιουργούνται οι πρώτες κομούνες της Λευκής Αδελφότητας. Οι Ζέτσο Βάλκωφ, Μπορίς Νικόλωφ, Ασέν Κανταρτζήεφ, Κωνσταντίν Κωνσταντίνωφ, Κράστιο Τιουλέσκωφ, Γκεόργκη Τομαλέφσκι, Χρήστο Ντάρζεφ και Κούζμαν Κούζμανωφ  συγκροτούν κομούνα στο χ. Ατσλάρε (σήμερα ΄Εξαρχ Αντίμοβο), νομού Καρνομπάτ. Οι Ρούντολφ Ζέμαν και Λουΐζα Ζέμαν μαζί με άλλα δέκα άτομα συγκροτούν κομούνα στο Καζανλάκ. Οι δύο απόπειρες διαβίωσης σε συνθήκες κομούνας αποδεικνύονται αποτυχημένες.
Στις 26 Ιουλίου 1922 στο Γιάστρεμπετς (στο βουνό Ρίλα) ο Δάσκαλος συναντά και συνομιλεί με τον Πρωθυπουργό της Βουλγαρίας Αλεξάνταρ Σταμπολίισκι (ηγέτη του Αγροτικού Κόμματος).
Στις 19 Αυγούστου 1922 στο Βελίκο Τύρνοβο αρχίζει η ετήσια Συνέλευση της Λευκής Αδελφότητας. Την ίδια ημέρα στον μορφωτικό οίκο ¨Ναντέζντα¨ ο Δάσκαλος εκφωνεί μπροστά στους δημότες και εκπροσώπους της Ορθοδόξου Εκκλησίας όλης της χώρας τη δημόσια ομιλία ¨Η Νέα Ζωή¨. Οι συζητήσεις που είχαν προγραμματισθεί για τις 14.00 ώρα ανάμεσα στο Δάσκαλο και τους ορθόδοξους ιερείς δεν διεξάγονται λόγω καταιγίδας.
Στο χρονικό διάστημα 19 - 25 Αυγούστου 1922 στη συνέλευση του Βελίκο Τύρνοβο συγκροτούνται Σχολές της Λευκής Αδελφότητας στις επαρχιακές πόλεις της Βουλγαρίας (Στάρα Ζαγόρα, Σλίβεν, Γιάμπολ, Μπουργκάς, ΄Αιτος, Ρούσε, Βελίκο Τύρνοβο, Βάρνα κ.α.).Εκλέγεται συμβούλιο ανταποκριτών για κάθε πόλη, το καθήκον του οποίου είνα να  πολλαπλασιάζει και αποστέλλει κατά τόπους τις διαλέξεις που παρουσιάζει ο Δάσκαλος στη Σόφια.
Στις 21 Αυγούστου 1922 στη συνέλευση της Λευκής Αδελφότητας στο Βελίκο Τύρνοβο ο Δάσκαλος  παρέχει το τραγούδι ¨Φιρ-φιουρ-φεν- Ευόγησε¨, με το οποίο αρχίζει η σειρά των σχολικών μουσικών ασκήσεων, που ολοκληρώνεται το 1944 με τον ¨Νέο βίο¨.
Κατά το 1922 ο Δάσκαλος μαζί με μαθητές του εγκαινιάζει και οργανώνει στο βουνό Βίτοσσα τον καταυλισμό ¨Ελ Σαντάι¨, νότια της Μονής του Ντραγκαλέφτσι.
Κατά το 1922 ο Ιβάν Τόλεφ αρχίζει να εκδίδει στη Σόφια το περιοδικό ¨Παγκόσμιο χρονικό¨, όπου δημοσιεύει περιλήψεις των ομιλιών του Δασκάλου.
Κατά το 1922-23 στην οδό ¨Ομπόριστε¨ Ν 14 στη Σόφια κτίζεται ειδική αίθουσα για συγκεντρώσεις δέησης της Λευκής Αδελφότητας. Εκεί οι Βλαντ Πασώφ, Δημήταρ Στογιάνωφ και Κύριλ Μιχάηλωφ δημιουργούν το πρώτο τυπογραφείο της Αδελφότητας.
Στις 9 Ιουνίου 1923 μέσω κρατικού πραξικοπήματος στην εξουσία έρχεται το πολιτικό κόμμα Δημοκρατική ΄Ενωση. Η κυβέρνησή του  δεν δίδει άδεια για την πραγματοποίηση ετήσιας συνέλευσης της Λευκής Αδελφότητας.
Από 1-5 Ιουλίου 1923 στη Σόφια διεξάγεται η Πρώτη συνέλευση νέων της Λευκής Αδελφότητας. Ο Λόγος του Δασκάλου στενογραφείται και δημοσιεύεται στο βιβλίο ¨Πρώτη συνέλευση νέων ¨.
Στις 26 Αυγούστου (Κυριακή) 1923 ο Δάσκαλος και μαθητές του για πρώτη φορα συγκεντρώνονται στην κορυφή Τσέρνι (στο βουνό Βίτοσα), όπου στενογραφείται η ομιλία ¨Η υγιειά λογική¨.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 1923 ο Δάσκαλος παρουσιάζει μπροστά στην Κοινή μυστηριολογική τάξη τη διάλεξη ¨Το υψηλό ιδανικό¨.
Τον Σεπτέμβριο 1923 οι Πέταρ Καμπούρωφ, Μαρίν Καμπούρωφ, Νικόλα Γκράμπλεφ και Χρήστο Χρήστωφ ιδρύουν κομούνα της Λευκής Αδελφότητας στο Αρμπανάσι, η οποία διαλύεται το 1926.
Στις 2 Απριλίου 1924 ο Δάσκαλος παρουσιάζει μπροστά στη Μυστηριολογική τάξη των νέων τη διάλεξη ¨Η λογική καρδιά¨.
Στις 6 και 7 Ιουλίου 1924 στη Σόφια διεξάγεται η Δεύτερη συνέλευση νέων της Λευκής Αδελφότητας, η οποία ολοκληρώνεται με εκδρομή στην κορυφή Μουσαλά (στο βουνό Ρίλα). Στις 17 Ιουλίου στη Μουσαλά ο Δάσκαλος παρουσιάζει την ομιλία ¨Το νέο αλφάβητο¨. Μέχρι το 1930 διεξάγονται οκτώ συνελεύσεις νέων της Λευκής Αδελφότητας.
Κατά το 1924 στη Σόφια αρχίζει να εκδίδεται το περιοδικό ¨Σιταρένιο σπυρί¨, που αργότερα θεωρείται επίσημο όργανο της Λευκής Αδελφότητας στη Βουλγαρία. Εμφανίζεται ως συνέχιση του περιοδικού ¨Νέα Ζωή¨, που εκδίδονταν το 1923 από τον Γκεόργκη Μάρκωφ και τον Μετόντη Κωνσταντίνωφ. Το¨Σιταρένιο σπυρί¨ εκδίδεται μέχρι το 1944. Αρχισυντάκτης είναι ο Γκεόργκη Ράντεφ (1900-1940). Μέλη του συντακτικού συμβουλίου είναι οι Γκεόργκη Μάρκωφ, Μετόντη Κωνσταντίνωφ, Κούζμαν Κούζμανωφ, Γκεόργκη Τομαλέφσκι, Κωνσταντίν Κωνσταντίνωφ και Ντομπρίν Γκάρβαλωφ.
Τον Φεβρουάριο 1925 στη διάρκεια μιας εκδρομής στην Τσαμκορία (σήμερα Μπόροβετς) ο Δάσκαλος συναντά τον Βούλγαρο βασιλιά Μπορίς τον Γ΄ στο ύπαιθρο, πάνω από την θερινή κατοικία Τσάρσκα Μπίστριτσα.
Στις 23 Αυγούστου 1925 στο Βελίκο Τύρνοβο ανοίγει η ετήσια συνέλευση της Λευκής Αδελφότητας. Οι στενογραφημένες ομιλίες του Δασκάλου δημοσιεύονται στα βιβλία ¨Οι δύο ιερές καταστάσεις¨και ¨Εντολές και οδηγίες του Δασκάλου¨.
Στις 29 Αυγούστου 1925 βάσει του στρατιωτικού νόμου στη Βουλγαρία οι στρατιωτικές αρχές συλλαμβάνουν το Δάσκαλο στο Βελίκο Τύρνοβο.΄Υστερα από λίγες ώρες τον αφήνουν ελεύθερο και την επόμενη αναχωρεί για τη Σόφια. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1925 η διοίκηση της πόλης οργανώνει συγκέντρωση υπογραφών για την εκδίωξη της Λευκής Αδελφότητας από το Βελίκο Τύρνοβο.
Κατά το πρώτο εξάμηνο του 1926 στο αγορασμένο οικόπεδο ¨Μπάουτσερ¨(το υψηλότερο σημείο στον κάμπο της Σόφιας, νοτιοανατολικά της Σόφιας) κτίζεται αίθουσα υποδοχής για τον Δάσκαλο. Αυτός ο χώρος αργότερα γίνεται φυσικό και πνευματικό κέντρο της Λευκής Αδελφότητας και αποκαλείται ΄Ιζγκρεβα (¨Ανατολή¨ σήμερα συνοικίᨴΙζγκρεφ¨).Τα μετέπειτα χρόνια γύρω από το ¨Μπάουτσερ¨μαθητές, οπαδοί και ακροατές του Δασκάλου αγοράζουν μικρά οικόπεδα και κτίζουν ξύλινα σπίτια. Το ΄Ιζγκρεβα διαμορφώνεται ως πνευματικός οικισμός (ασράμ), όπου η δραστηριότητα στη Σχολή της Λευκής Αδελφότητας επικεντρώνεται σε φυσικό επίπεδο.
Στις 22 Αυγούστου 1926 στο ΄Ισγκρεβα κοντά στη Σόφια αρχίζει η ετήσια συνέλευση της Λευκής Αδελφότητας. Παραβρίσκονται 1460 άτομα. Στην εφ.¨Ζορνίτσα¨ο Στογιάν Βατράλσκι δημοσιεύει άρθρο για τη συνέλευση με τον τίτλο ¨Ποιοί και τι είναι οι Λευκοί Αδελφοί¨.
Τον Ιούλιο 1927 με σχέδιο του Ρούση Νικόλωφ από τη Στάρα Ζαγόρα στο ΄Ιζγκρεβα αρχίζει η ανέγερση αίθουσας για συγκεντρώσεις δέησης της Λευκής Αδελφότητας. Στην κατασκευή συμμετέχουν οπαδοί του Δασκάλου από τα χωριά Καμπλέσκοβο και Γκαμπέροβο, νομού Μπουργκάς. Η αίθουσα κλείνει το 1958 και καταστρέφεται το 1971.
Στο χρονικό διάστημα 19-24 Αυγούστου 1927 σο ΄Ιζγκρεβα  πραγματοποιείται η ετήσια συνέλευση της Λευκής Αδελφότητας. Συμμετέχουν πάνω από 1000 άτομνα. Η συνέλευση ολοκληρώνεται με ανάβαση της  κορυφής Μουσαλά στις 28 Αυγούστου.
Στις 14 Δεκεμβρίου 1927 στο ΄Ιζγκρεβα ανοίγει η Πέμπτη συνέλευση νέων της Λευκής Αδελφότητας.
Κατά το 1928 η Ελένα Ανδρέεβα(1899-1990) προσχωρεί προς την Πάσα Τεοντόροβα και τη Σάφκα Κερεμετσήεβα  στη στενογράφηση, αποκρυπτογράφηση και δημοσίευση των διαλέξεων και των ομιλιών του Δασκάλου. Οι τρεις γυναίκες εγκαθίστανται οριστικά στο ΄Ιζγκρεβα σε ειδικά κατασκευασμένο κτίριο, που στα αστεία αποκαλείται ¨Παραχόντ¨(¨Καράβι¨).
Το καλοκαίρι του 1929 με πρωτοβουλία του Συμεών Συμεώνωφ ο Δάσκαλος με ομάδα μαθητών του για πρώτη φορά οργανώνει συγκέντρωση γύρω από τις Επτά λίμνες της Ρίλας και στην ουσία εγκαινιάζει τη Σχολή στο βουνό Ρίλα.
Στις αρχές του 1930 ο καθ. Δημήταρ Μιχάλτσεφ δημοσιεύει στο περιοδικό ¨Φιλοσοφική Επιθεώρηση¨ τη μελέτη ¨Η θρησκευτική-φιλοσοφική κοσμοαντίληψη του Πέταρ Ντάνωφ¨.
Στις 12 Ιουλίου 1930 στο ΄Ιζγκρεβα ανοίγει η ΄Ογδοη συνέλευση νέων, ενώ στις 19 Αυγούστο στις Επτά λίμνες της Ρίλας αρχίζει η ετήσια συνέλευση της Λευκής Αδελφότητας. Τα επόμενα δύο χρόνια οι συνελεύσεις διεξάγονται επίσης στις Επτά λίμνες της Ρίλας.
Στις 25 Ιουλίου 1930 κοντά στη Δεύτερη από τις Επτά λίμνες της Ρίλας  κατασκευάζεται  βρύση που ονομάζεται ¨Τα χέρια που δίδουν¨.
Στις 21 Σεπτεμβρίου (Κυριακή) 1930 στο ΄Ιζγκρεβα ο Δάσκαλος δρομολογεί  νέα σειρά του Λόγου του – Κυριακάτικες πρωινές ομιλίες που συνεχίζουν μέχρι τον Απρίλιο 1944. Η πρώτη στενογραφημένη πρωινή ομιλία είναι η ¨Απόλυτη Αλήθεια¨.
Στις 5 Αυγούστυ 1931 στη διάρκεια της ετήσιας συνέλευσης της Λευκής Αδελφότητας στη Ρίλα ο Δάσκαλος για πρώτη φορά οδηγεί τους μαθητές του στην  Κορυφή της δέησης, βορειοανατολικά της Δεύτερης από τις Επτά λίμνες της Ρίλας.
Τον Οκτώβριο 1932 οι Ατανάς Νικόλωφ, Σάββα Καλιμένωφ και Πέταρ Παμπόρωφ αρχίζουν να εκδίδουν στην πόλη Σεβλίεβο την εφ.¨Μπράτστβο¨ (¨Αδελφότητα¨), η οποία κυκλοφορεί μέχρι το 1943.
Κατά το 1934 ο Δάσκαλος παρουσιάσει την Πανευρυθμία – κύκλο 28 ασκήσεων, αποτελούμενων από μελωδία, κείμενο και ρυθμικές κινήσεις. Αργότερα προς αυτήν προστίθενται οι ασκήσεις ¨Ηλιακτίδες¨και ¨Πεντάγραμμο¨. Η συγγραφέας του κειμένου της Πανευρυθμίας ΄Ολγα Σλάφτσεβα την δημοσιεύει κατά το 1935. Η παρτιτούρα και το κείμενο με πρόλογο που υπαγορεύεται από το Δάσκαλο εκδίδονται σε χωριστό βιβλίο το 1938, ενώ οι ¨Ηλιακτίδες¨ - το 1942. Από τη δημιουργία της μέχρι σήμερα η Πανευρυθμία εκτελείται στη Λευκή Αδελφότητα κάθε πρωί από τις 22 Μαρτίου μέχρι τις 22 Σεπτεμβρίου.
Τον Αύγουστο 1934 η Λευκή Αδελφότητα οργανώνει καταυλισμό στη τοποθεσία Γιάβοροβι Πρισόι (στο βουνό Βίτοσα). Εκεί στις 6 Αυγούστου στενογραφείται η ομιλία ¨Το μέγα στη Ζωή¨.
Στις 4 Μαΐου 1936 στο ΄Ιζγκρεβα στέλεχος του πολιτικού κόμματος Δημοκρατική ΄Ενωση ξυλοκοπεί τον Δάσκαλο. Συνεπεία εγκεφαλικού τραύματος ο Δάσκαλος αρρωσταίνει και παθαίνει παράλυση  της δεξιάς πλευράς του σώματός του. Παρά την πάθησή του στις 14 Ιουλίου  πηγαίνει με μαθητές του σε καταυλισμό κοντά στις Επτά λίμνες της Ρίλας και μέχρι τις 12 Αυγούστου αποκαθιστά απόλυτα την υγεία του.
Στις 19 Αυγούστου 1936 ο Δάσκαλος ανοίγει στο ΄Ιζγκρεβα την ετήσια συνέλευση της Λευκής Αδελφότητας με την ομιλία ¨Να τους δώσω Ζωή¨.
Κατά το 1936-37 ο Βιτόριο Μπερτόλι (1887-1976) και η Ανίνα Μπερτόλι (1912-1989) εγκαθίστανται στο Παρίσι και σχηματίζουν κύκλο οπαδών του Δασκάλου. Από το 1958 αρχίζουν να εκδίδουν ο περιοδικό "Le grain de ble" (¨Σιταρένιο σπυρί¨).
Κατά το 1937 ο Μιχαήλ Ιβανώφ (1900-1986) – οπαδός του Δασκάλου από το 1921  μεταναστεύει στη Γαλλία κι αργότερα ιδρύει στο Παρίσι την κοινωνία ¨Λευκή Αδελφότητα¨  (όπως ο Δάσκαλος Ομραάμ Μικαέλ Αιβάνχωφ).
Κατά το  1938 ο Γκεόργκη Ράντεφ δημοσιεύει το βιβλίο ¨Ο Δάσκαλος μιλάει¨, που εκδίδεται στην Αγγλική στις Η.Π.Α. κατά το 1970 σε μετάφραση της Ερνεστίνα Στάλεβα ("The Master Speaks").
Κατά το 1939 η Σάφκα Κερεμετσήεβα εκδίδει το βιβλίο ¨Ιερά λόγια του Δασκάλου¨. Η αγγλική του μετάφραση από τη Βέσελα Νέστοροβα εκδίδεται στις Η.Π.Α. (1940) και επανεκδίδεται στη Σόφια (1994).
Το καλοκαίρι του 1939 στο ΄Ιζγκρεβα και στη συνέλευση κοντά στις Επτά λίμνες της Ρίλας  φιλοξενούνται οπαδοί του Δασκάλου από τη Γαλλία, Λεττονία και Εσθονία.
Στις 25 Ιουλίου 1942 με απόφαση του Υπουργείου Παιδείας η Μίλκα Περικλίεβα και η Βέσελα Νέστοροβα μαζί με τους μουσικούς Συμεών Συμεώνωφ, Ντάνκο Συμεώνωφ και Βιάρα Κούρτεβα αρχίζουν φροντιστήρια με δασκάλους της Γυμναστικής για την καθιέρωση της Πανευρυθμίας στα σχολεία της Βουλγαρίας.
Από τις 21 Ιουνίου μέχρι τις 3 Ιουλίου 1942 ο Δάσκαλος για τελευταία φορά παραθερίζει με τη Λευκή Αδελφότητα κοντά στις Επτά λίμνες της Ρίλας και τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο – στην κορυφή Μουσαλά.
Κατά το 1942 ο Μπογιάν Μπόεφ εκδίδει το βιβλίο ¨Ο δάσκαλος της αναπνοής¨.
Το καλοκαίρι του 1943 μέσω του Λιουμπομίρ Λούλτσεφ ο Δάσκαλος συμβουλεύει τον Βούλγαρο βασιλιά Μπορίς τον Γ΄ και τον Υπουργό Εσωτερικών Γκαμπρόφσκι να ακυρώσουν το Διάταγμα για την έκδοση των Βουλγάρων Εβραίων στη Γερμανία.
Στι 12 Σεπτεμβρίου 1943 ο Δάσκαλος μαζί με μαθητές του επισκέπτεται για τελευταία φορά την κορυφή Τσέρνι.
Τον Ιανουάριο 1943 ο Μπογιάν Μπόεφ εκδίδει το βιβλίο του ¨Ο Δάσκαλος για την παιδεία¨ με πρόλογο του Δασκάλου και του Μετόντη Κωνσταντίνωφ.
Στις 14 Νοεμβρίου 1943 η συμμαχική αεροπορία αρχίζει τους βομβαρδισμούς στη Σόφια. Στις 11 Ιανουαρίου 1944 το ΄Ιζγκρεβα εκκενώνεται στο χ. Μαρτσάεβο (24 χλμ νοτιοδυτικά της Σόφιας). Ο Δάσκαλος  εγκαθίστανται στο σπίτι (σήμερα μουσείο) του μαθητή του Τεμέλκο Γκιόρεφ (1896-1990.
Το καλοκαίρι του 1944 ο Δάσκαλος και μαθητές του  ανακαλύπτουν κοντά στο σπίτι του Τεμέλκο Γκιόρεφ στο χ Μαρτσάεβο μικρή πηγή, κατασκευάζουν  κρουνό και τον αποκαλούν ¨Πηγή του Καλού¨.
Στις 22 Ιουνίου 1944 ο Δάσκαλος  ανεβαίνει με μαθητές του από το Μαρτσάεβο στην κορυφή Οστρέτς (στο βουνό Βίτοσσα), όπου στενογραφείται η ομιλία ¨Κατανοημένη και ακατανόητη αγάπη¨. Στις 26 Αυγούστου καταφθάνουν στο τουριστικό καταφύγιο ¨Εντελβάις¨.
Στις 19 Οκτωβρίου 1944 (40 ημέρες μετά τον ερχομό του κομμουνιστικου καθεστώτος στην εξουσία στη Βουλγαρία) ο Δάσκαλος και οι κάτοικοι του ΄Ιζγκρεβα επιστρέφουν στη Σόφια.
Στις 20 Δεκεμβρίου ο Δάσκαλος παρουσιάζει μπροστά στην Κοινή μυστηριολογική τάξη την τελευταία διάλεξη ¨Ο Τελευταίος Λόγος¨.
Στις 27 Δεκεμβρίου 1944 ο Δάσκαλος αφήνει την τελευταία του πνοή. Η σορός του τοποθετείται στη νότια βουνοπλαγιά του ΄Ιζγκρεβα, που σήμερα ονομάζεται ¨Μιάστοτο¨(¨Ο τόπος¨).