Στις 9 Μαρτίου* (στη συνέχεια του κειμένου με το σύμβολο * επισημαίνεται η παλαιά χρονολογία βάσει του Ιουλιανού ημερολογίου) 1914 ο Δάσκαλος οργανώνει  συγκέντρωση-δέηση στην οποία ανακηρύττει πανηγυρικά  την έλευση της Νέας Εποχής στον Πνευματικό κόσμο (της εποχής του Υδροχόου).
Στις 16 Μαρτίου (παλαιό ημερολόγιο) 1914 ο Τόντορ Γκάλαμπωφ (1870-1935) αρχίζει να στενογραφεί στη Σόφια τις Κυριακάτικες ομιλίες από το Λόγο του Δασκάλου. Η πρώτη στενογραφημένη ομιλία είναι ¨Ιδού ο ΄Ανθρωπος¨, με την οποία δρομολογεί τις σειρές ¨Δύναμη και Ζωή¨. Σ΄αυτές (ιδιαίτερα από την πρώτη μέχρι την έκτη σειρά) εκτίθενται οι βασικές αρχές της Νέας Διδασκαλίας της Λευκής Αδελφότητας. Οι πρώτες τέσερις σειρές της ¨Δύναμης και Ζωής¨έχουν μεταφραστεί στην Αγγλική από τη Βέσελα Νέστοροβα.
Στις 10 Αυγούστου* 1914 στα εξοχικά σπίτια του Αναστάς Μπόινωφ και του Τόντορ Μποσταντζήεφ κοντά στο Βελίκο Τύρνοβο ανοίγει η ετήσια συνάντηση της Αλυσίδας. Βάσει του πρακτικού παραβρίσκονται 81 μέλη. Συμπληρωματικά έρχονται και 34 προσκεκλημένοι από τις πόλεις Βελίκο Τύρνοβο, Στάρα Ζαγόρα και Ρούσε, από τα χωριά Κραβενίκ και Γκατσέφτσι. Εκτός αυτού παίρνουν μέρος και 27 παιδιά.
Στις 4 Αυγούστου* 1915 στο Βελίκο Τύρνοβο ανοίγει η ετήσια συνάντηση της Αλυσίδας. Στις 8 Αυγούστου* το Στρατιωτικό φρουραρχείο διαλύει τη συνέλευση λόγω της καθιέρωσης στρατιωτικού νόμου στη Βουλγαρία. Στις 9 Αυγούστου* ο Δάσκαλος υποχρεώνεται να φύγει για το Καζανλάκ.
Στις 16 Απριλίου 1916 ο Δάσκαλος καλεί την Πάσα Τεοντόροβα (1888-1972) να στενογραφήσει τις Κυριακάτικες ομιλίες του.
Στις 15 Φεβρουαρίου (Πέμπτη) 1917 ο Δάσκαλος ανοίγει στη Σόφια ειδικό κύκλο διαλέξεων μπροστά σε ομάδα έγγαμων γυναικών, που διαρκεί μέχρι τις 30 Ιουνίου 1932. Αυτές οι λεγόμενες ¨Ομιλίες της Πέμπτης¨ αρχίζουν με τη διάλεξη ¨Το στεφάνι της Ζωής¨.
Στις αρχές του 1917 η Ιερά Σύνοδος της Βουλγαρικής Ορθοδόξου Εκκλησίας πείθει την κυβέρνηση του Βασίλ Ραντοσλάβωφ να απομακρύνει το Δάσκαλο από τη Σόφια με το πρόσχημα ότι η διδασκαλία του διχάζει το φρόνημα των μαχητών στο μέτωπο.
Από τα τέλη Ιουνίου 1917 μέχρι το καλοκαίρι του 1918 ο Δάσκαλος είναι εκτοπισμένος στη Βάρνα, όπου διαμένει στο ξενοδοχείο ¨Λονδίνο¨, αλληλογραφεί με μαθητές του και τους υπαγορεύει μεθόδους (οδηγίες) πνευματικής εργασίας. Γνωρίζει τον Βέλκο Πετρούσωφ, που αργότερα γίνεται ηγέτης της Λευκής Αδελφότητας στη Βάρνα.
Στις 27 Ιανουαρίου 1918 ο Πένιο Κύρωφ αφήνει την τελευταία του πνοή.
Στις 26 Οκτωβρίου 1918 ο Δημήταρ Γκόλωφ αφήνει την τελευταία του πνοή.
Μετά τη συνθηκολόγηση της Βουλγαρίας στο Ντομπρό Πολέ (15 Σεπτεμβρίου 1918) ο Δάσκαλος με μεσολαβητές συμβουλεύει τον Βουλγαρο βασιλιά Φερδινάνδο να παραιτηθεί από το θρόνο υπέρ του υιού του Μπορίς.
Κατά τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια προς τη Λευκή Αδελφότητα προσχωρεί μια νέα γενιά Βουλγάρων, κυρίως φοιτητές και διανοούμενοι, που γεννήθηκαν τις τελευταίες δύο δεκαετίες του 19 αιώνα ή τα πρώτα χρόνια του 20 αιώνα: Πάσα Τεοντόροβα, Σάφκα Κερεμετσήεβα, Ελένα Ανδρέεβα, Μαρία Τόντοροβα, Μάρα Μπέλτσεβα,΄Ολγα Σλάφτσεβα, Νεβένα Νεντέλτσεβα, Στογιάνκα Ηλίεβα, Βέσελα Νέστοροβα, Μπορίς Νικόλωφ, Μετόντη Κωνσταντίνωφ, Γκεόργκη Τομαλέφσκι, Γκεόργκη Ράντεφ, Λιουμπομίρ Λούλτσεφ, Πέταρ Παμπόρωφ, Βλαντ Πασώφ, Πέταρ Καμπούρωφ, Μαρίν Καμπούρωφ, Μπορίς Ρόγκεφ, Νικολάη Ντόινωφ, Πέταρ Ντίμκωφ, Ελιέζερ Κοέν και πολλοί άλλοι. Εκείνη την εποχή στην επαρχία διαμορφώνονται επτά μεγαλύτερες ομάδες της Λευκής Αδελφότητας: στη Βάρνα – με αρχηγό τον Μανόλ Ιβανώφ, στο Μπουργκάς – με αρχηγό τον Τόντορ Στοίμενωφ, στο Βελίκο Τύρνοβο – με αρχηγό τον Κωνσταντίν Ιλαριώνωφ, στο Ρούσε – με αρχηγό τον Νικόλα Βάτεφ, στη Στάρα Ζαγόρα – με αρχηγό τον Παναγιώτ Κοβάτσεφ, στο Πλόβντιφ – με αρχηγό τον Πέτκο Επιτρόπωφ και στο Καζανλάκ – με αρχηγό τον Ζαχάρη Ζέλεφ.
Στις 19 Αυγούστου 1919 στο Βελίκο Τύρνοβο αρχίζει η ετήσια συνέλευση της Λευκής Αδελφότητας. Την ίδια ημέρα στον μορφωτικό οίκο ¨Ναντέζντα¨ ο Δάσκαλος εκφωνεί μπροστά στους δημότες τη δημόσια ομιλία ¨Η παγκόσμια Αγάπη¨. Στις 24 Αυγούστου στο Μοντέρνο Θέατρο εκφωνεί δεύτερη δημόσια ομιλία - ¨Η Διαστημική Αγάπη¨. Για πρώτη φορά ο Λόγος του Δασκάλου στενογραφείται και εκδίδεται σε χωριστό βιβλίο - ¨Ομιλίες, εξηγήσεις και οδηγίες του Δασκάλου. Δώθηκαν στους μαθητές της Παγκόσμιας Λευκής Αδελφότητας στη συνάντησή τους στην π. Τύρνοβο το καλοκαίρι του 1919¨.
Στις 19 Αυγούστου 1920 στο Βελίκο Τύρνοβο εγκαινιάζεται η ετήσια συνέλευση της Λευκής Αδελφότητας. Παραβρίσκονται περίπου 1.200 μαθητές. Την ίδια ημέρα στον μορφωτικό οίκο ¨Ναντέζντα¨ ο Δάσκαλος εκφωνεί μπροστά στους δημότες την ομιλία ¨Η νέα ανθρωπότητα¨. Ο λόγος του στενογραφείται κι εκδίδεται στο βιβλίο ¨Ομιλίες και οδηγίες που δώθηκαν από το Δασκάλο  στους μαθητές και τους ακροατές της Λευκής Αδελφότητας στη συνέλευση στο Βελίκο Τύρνοβο το καλοκαίρι του 1920¨.
Στις 22 Αυγούστου 1920 στο Βελίκο Τύρνοβο ο Δάσκαλος  εγκαινιάζει ειδικό κύκλο διαλέξεων μπροστά στην Τάξη των Εθελοντών, αποτελούμενη από δέκα μαθητές.
Κατά το 1920 η Σάφκα Κερεμετσήεβα (1901-1945) προσχωρεί προς την Πάσα Τεοντόροβα στη στενογράφηση, αποκρυπρογράφηση και έκδοση των Κυριακάτικων και των πανηγυρικών ομιλιών του Δασκάλου.
Στις 13 Ιουλίου 1921 το Υπουργείο Εσωτερικών της Βουλγαρίας επικυρωνει το Καταστατικό της Κοινωνίας ¨Λευκή Αδελφότητα¨στο Ρούσε.
Στις 19 Αυγούστου 1921 στο Βελίκο Τύρνοβο αρχίζει η ετήσια συνέλευση της Λευκής Αδελφότητας. Την ίδια ημέρα ο Δάσκαλος εκφωνεί μπροστά στους δημότες τη δημόσια ομιλία ¨Αφύπνηση της συλλογικής συνείδησης¨. Η Συνέλευση εκλέγει τέσσερα συμβούλια απαρτιζόμενα από εκατό άτομα: Συμβούλιο της Σωματικής Εργασίας, Συμβούλιο της Πνευματικής Ζωής, Συμβούλιο της Διαφώτισης και Συμβούλιο των Διαλλακτικών. Καθιερώνεται ο χαιρετισμός :¨Δεν υπάρχει αγάπη σαν τη Θεία αγάπη! Μόνο η Θεία αγάπη είναι αγάπη!