Στις 7 Μαρτίου* (στη συνέχεια του κειμένου με το σύμβολο * επισημαίνεται η παλαιά  χρονολογία βάσει του Ιουλιανού ημερολογίου) 1897 στο χ. Τέτοβο, νομού Ρούσε, το Θείο Πνεύμα κατεβαίνει στον ηλικίας 33 ετών Πέταρ Κωνσταντίνωφ Ντάνωφ (γεν. στις 11 Ιουλίου *1864), που μετασχηματίζεται  στο Δάσκαλο της Λευκής Αδελφότητας Μπείνσα Ντούνο. Αργότερα όλοι οι ακροατές, οπαδοί και μαθητές του αρχίζουν να τον αποκαλούν Δάσκαλο.
Κατά το 1897 ιδρύεται η Κοινωνία εξύψωσης του θρησκευτικού πνεύματος του Βουλγαρικού λαού, η οποία οργανώνει συνελεύσεις και συγκεντρώνει συνδρομές. Το πρώτο σώο πρακτικό συνέλευσής της χρονολογείται από τις 14 Αυγούστου* 1903.
Κατά το 1898 ο Δάσκαλος εκφωνεί μπροστά στον Φιλανθρωπικό΄Ομιλο ¨Μητέρα¨ στη Βάρνα την ομιλία ¨Αποστολή στο λαό μου – Βούλγαροι γιοί στην οικογένεια των Σλάβων¨, που αποτελεί κάλεσμα προς κοινωνικο-πνευματική αυτοεπικύρωση.
 Από το 1898 ο Δάσκαλός αλληλογραφεί από τις πόλεις Βάρνα και Νόβι Παζάρ με τον Πένιο Κύρωφ (1868-1918) και τον Τόντορ Στογιάνωφ (Στοίμενωφ) (1872-1952) από την πόλη Μπουργκάς και με τον δ-ρ Γκεόργκη Μίρκοβιτς (1825-1905) από την πόλη Σλίβεν. Η πρώτη σώα επιστολή προς τον Πένιο Κύρωφ είναι από τις 14 Σεπτεμβρίου* 1898.
Στις 6 Απριλίου* 1900 στη Βάρνα αρχίζει η Πρώτη από τις ετήσεις συνελεύσεις της Λευκής Αδελφότητας, που αποκαλούνται συναντήσεις της Αλυσίδας. Παραβρίσκονται τρεις μαθητές του Δασκάλου ; οι δ-ρ Γκεόργκη Μίρκοβιτς, Πένιο Κύρωφ και Τόντορ Στοίμενωφ.
Τον Νοέμβριο 1900 ο Δάσκαλος δίνει στους πρώτους μαθητές του την Καλή προσευχή.
Από το 1901 μέχρι το 1942 ο Δάσκαλος συγκαλεί τον μήνα Αύγουστο ετήσιες συνελεύσεις της Λευκής Αδελφότητας: στη Βάρνα (1900-1908), στην πόλη Βελίκο Τύρνοβο (1909 -1912 και  1918-1925), στη Σόφια (1926-1929, 1933, 1936 και 1941), στις Επτά λίμνες της Ρίλας (1930, 1931, 1932, 1935, 1937, 1938 και 1939) και στην τοποθεσία Γιάβοροβι Πρισόι στο βουνό Βίτοσα  (1934). Οι συνελεύσεις του 1940 (κορυφή Μουσαλά, Επτά Λίμνες της Ρίλας και Σόφια) και 1942 (Επτά λίμνες της Ρίλας και Σόφια) πραγματοποίηθηκαν σε περισσότερο από έναν τόπο.
Από το 1901 μέχρι το 1912 ο Δάσκαλος επισκέπτεται διάφορα μέρη της Βουλγαρίας, διαβάζει δημόσιες διαλέξεις, συνοιμιλεί και ασχολείται με φρενολογικές έρευνες διάσημων εκπροσώπων του Βουλγαρικού λαού. Με τον τρόπο αυτό σχηματίζεται η συναρχική Αλυσίδα της Λευκής Αδελφότητας στη Βουλγαρία.
Τον Ιούλιο 1901 ο Δάσκαλος αναλαμβάνει την πρώτη περιοδεία στη Βουλγαρία, η οποία αρχίζει και ολοκληρώνεται στη Βάρνα. Η πρώτη πόλη που επισκέπτεται είναι το Μπουργκάς.
Τον Ιούλιο – Αύγουστο 1901 επισκέπτεται την πόλη Γιάμπολ.
Στο χρονικό διάστημα 14 - 20 Αυγούστου* 1901 βρίσκεται στην πόλη Σλίβεν.
Τον Αύγουστο – Σεπτέμρβιο 1901 επισκέπτεται τις πόλεις Νόβα Ζαγόρα και Στάρα Ζαγόρα.
Τον Δεκέμβριο 1901 έρχεται στη Σόφια από την πόλη Τατάρ Πάζαρτζικ (σήμερα Πάζαρτζικ) και εκεί παραμένει μέχρι τον Απρίλιο 1902.
Τον Απρίλιο 1902 καταφθάνει στην πόλη Σούμεν, όπου παρουσιάζει τρεις ομιλίες στην αίθουσα ¨Αρχάγγελος Μιχαήλ¨. Η πρώτη ομιλία είναι στις 21 Απριλίου*.
Τον Μάιο 1902 επισκέπτεται την πόλη Ρούσε.
Τον Μάιο 1902 επισκέπτεται την πόλη Βελίκο Τύρνοβο, συναντιέται με τη Μαρία Καζάκοβα (1852-1908), με την οποία αλληλογραφεί από το 1900. Το πρώτο σώο γράμμα που της έχει στείλει χρονολογείται από τις 10 Δεκεμβρίου* 1900.
Eπιστρέφει στη Βάρνα  στις 30 Μαίου* 1902.
Το 1902 υπό τη σύνταξη του δ-ρ Γκεόργκη Μίρκοβιτς στην πόλη Σλίβεν αρχίζει να εκδίδεται το περιοδικό ¨Βιντελινά¨, συνέχιση του περιοδικού ¨Νόβα Σφετλινά¨, όπου καταχωρούνται άρθρα αφιερωμένα στον πνευματισμό, στον υπνωτισμό, στον μαγνητισμό, στην ομοιοπαθητική ιατρική, σε μυστηριολογικές ερμηνείες ευαγγελικών κειμένων.
Τον Ιούλιο 1902 ο Δάσκαλος αναλαμβάνει δεύτερη περιοδεία στη Βουλγαρία, η οποία επίσης αρχίζει και ολοκληρώνεται στη Βάρνα. Η πρώτη πόλη που επισκέπτεται είναι το Νόβι Παζάρ.
Την Ι Αυγούστου* 1902 ξεκινάει από τη Βάρνα για το Μπουργκάς.
Στις 29 Αυγούστου* 1902 καταφθάνει στην πόλη Γιάμπολ και διανυκτερεύει στο ξενοδοχείο ¨Αμέρικα¨.
Στις 13 Σεπτεμβρίου* 1902 καταφθάνει στην πόλη Σλίβεν.
Τον Οκτώβριο 1902 επισκέπτεται την πόλη Στάρα Ζαγόρα.
Στις 31 Οκτωβρίου* 1902 καταφθάνει στην πόλη Χάσκοβο.
Τον Νοέμβριο 1902 επισκέπτεται το Πλόβντιφ και διανυκτερεύει στο ξενοδοχείο ¨Τσεντράλ¨.
Τον Δεκέμβριο 1902 παραμένει επί δέκα ημέρες στην πόλη Τατάρ Πάζαρτζικ.
Στις 30 Δεκεμβρίου* 1902 καταφθάνει στη Σόφια και διανυκτερεύει στο ξενοδοχείο ¨Ροντίνα¨ στη συνοικία ¨Μπανισόρα¨.
Στις αρχές του 1903 από τη Σόφια επισκέπτεται τις πόλεις Βράτσα, Βίντιν, Λομ και Σβιστώφ και έπειτα μέσω του Δούναβη καταφθάνει στο χ. Σόμοβιτ.
Τον Απρίλιο 1903 επισκέπτεται την πόλη Πλέβεν.
Στις αρχές Μαίου 1903 επιστρέφει στη Βάρνα.
Στις 14 Αυγούστου* 1903  στο δωμάτιο Ν 4 του ξενοδοχείου ¨Μπουλεβάρντ¨ της Βάρνας διεξάγεται συνέλευση της Κοινωνίας εξύψωσης του θρησκευτικού πνεύματος του Βουλγαρικού λαού (ετήσια συνάντηση της Αλυσίδας). Βάσει του πρακτικού που σώζεται παραβρίσκονται οι: δ-ρ Γκεόργκη Μίρκοβιτς από το Σλίβεν, Μαρία Καζάκοβα από το Βελίκο Τύρνοβο, Τόντορ Στογιάνωφ (Στοίμενωφ), Πένιο Κύρωφ και Μιλκόν Παρτομιάν από το Μπουργκάς, Πέταρ Κ.Ντάνωφ και Αναστασία Δ-ρ Ζελιάσκοβα από τη Βάρνα. Εγκρίνεται απόφαση για περιγραφή και δημοσίευση πνευματιστικών φαινομένων στο περιοδικό ¨Βιντελινά¨. Πρωτοκολλητής εκλέγεται ο Πέταρ Κ. Ντάνωφ (ο Δάσκαλος) και ταμίας – η Μαρία Καζάκοβα.
Τον Οκτώβριο 1903 ο Δάσκαλος αρχίζει τρίτη περιοδεία στη Βουλγαρία. Η πρώτη πόλη που επισκέπτεται είναι το Ράζγκραντ.
Στα τέλη του 1903 επισκέπτεται την πόλη Σιλίστρα.
Τον Ιανουάριο 1904 καταφθάνει στο Ρούσε.
Στα τέλη του 1904 επισκέπτεται το Βελίκο Τύρνοβο και παρουσιάζει διάλεξη αφιερωμένη στη φρενολογία στη μορφωτική λέσχη ¨Ναντέζντα¨. Γνωρίζει τον Κωνσταντίν Ιλαριόνωφ (1868-1929) και την Ελένα Ιλαριόνοβα (1878-1946). Το πρώτο σώο γράμμα προς αυτούς   χρονολογείται από τις 7 Δεκεμβρίου 1904.
Τον Μάιο 1904 επιστρέφει στη Βάρνα.
Στα τέλη Σεπτεμβρίου 1904 ο Δάσκαλος αρχίζει τέταρτη περιοδεία στη Βουλγαρία. Αναχωρεί από τη Βάρνα για τη Σόφια, φιλοξενείται στι σπίτι του Δημήταρ Γκόλωφ (1863-1917), διαμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα στο σπίτι της Γκίνα και του Πέτκο Γκούμνεροβι, οδός ¨Οπαλτσένσκα¨ Ν 66. Την αλληλογραφία τη λαμβάνει στη διεύθυνση του βιβλιοπωλείου του Δημήταρ Γκόλωφ.
Τον 1904  ο Δάσκαλος αρχίζει να παρουσιάζει στο σπίτι του στη Σόφια, οδός ¨Οπαλτσένσκα ¨ Ν 66 το Λόγο του υπό τη μορφή πρώτων δημόσιων ομιλιών. Ορισμένες απ΄αυτές καταγράφονται από τον Πέτκο Γκούμνερωφ και τον Δημήταρ Γκόλωφ.
Τον Απρίλιο 1905 βρίσκεται στο Ρούσε.
Τον Σεπτέμβριο 1905 βρίσκεται στο Πλόβντιφ.Την αλληλογραφία του τη λαμβάνει στη διεύθυνση του βιβλιοπωλείου ¨Ιβάν Ιγνάτωφ¨.
Από το Πλόβντιφ επισκέπτεται διαδοχικά τις πόλεις Νόβα Ζαγόρα, Στάρα Ζαγόρα, Καζανλάκ, Καλόφερ και Χισάρια.
Στις 29 Σεπτεμβρίου* 1905 αφήνει την τελευταία του πνοή ο δ-ρ Γκεόργκη Μίερκοβιτς.
Τον Απρίλιο 1906 αρχίζει αλληλογραφία μεταξύ του Δασκάλου και του Νικόλα Βάτεφ (1873-1957) από το Ρούσε, ο οποίος αργότερα γίνεται ηγέτης της Λευκής Αδελφότητας στην πόλη.
Στις 10 Αυγούστου* 1906 ο Δάσκαλος καταφθάνει από τη Σόφια στη Βάρνα και στις 11 Αυγούστου στο σπίτι της Αναστασίας Δ-ρ Ζελιάσκοβα  ανοίγει την ετήσια συνάντηση της Αλυσίδας, η οποία διαρκεί πέντε ημέρες. Βάσει του πρακτικού παραβρίσκονται δέκα παλαιά μέλη: οι Πένιο Κύρωφ, Τόντορ Στογιάνωφ, Πέτκο Γκούμνερωφ, Δημήταρ Γκόλωφ, Ηλία Στόιτσεφ (από το Ρούσε), Τόντορ Μπατσβάρωφ (από τη Σόφια), Γκίνα Γκούμνεροβα, Μαρία Καζάκοβα και Αναστασία Δ-ρ Ζελιάσκοβα. Επιπρόσθετα συμμετέχει το νέος μέλος, ο Μιχαλάκη Γκεοργκίεφ (από τη Σόφια). Στις συνελεύσεις από το 1906 μέχρι το 1915 οι Δημήταρ Γκόλωφ και Πέτκο Γκούμνερωφ τηρούν λεπτομερή πρακτικά τα οποία σώζονται μέχρι σήμερα.
Στις 15 Αυγούστου* 1907 στη Βάρνα αρχίζει η ετήσια συνάντηση τη Αλυσίδας. Βάσει του πρακτικού παραβρίσκονται οι: Τόντορ Μπατσβάρωφ, Δημήταρ Γκόλωφ, Μιχαλάκη Γκεοργκίεφ, Πέτκο Γκούμνερωφ, Πένιο Κύρωφ, Κωνσταντίν Ιλαριόνωφ, Αναστασία Δ-ρ Ζελιάσκοβα, Μαρία Καζάκοβα, Αναστάς Μπόινωφ (από το Βελίκο Τύρνοβο), Ελένα Ιλαριόνοβα, Ηλία Στόιτσεφ, Τόντορ Στογιάνωφ (Στοίμενωφ) και Γκίνα Γκούμνεροβα.
Στις 9 Αυγούστου* 1908 στη Βάρνα αρχίζει η ετήσια συνάντηση της Αλυσίδας. Βάσει του πρακτικού παραβρίσκονται οι: Αναστάς Μπόινωφ, Γκίνα Γκούμνεροβα, Δημήταρ Γκόλωφ, Ηλία Στόιτσεφ, Ελένα Ιλαριόνοβα, Κωνσταντίν Ιλαριόνωφ, Μαρία Καζάκοβα, Μιχαλάκη Γκεοργκίεφ, Πένκο Κύρωφ, Πέτκο Γκούμνερωφ, Τόντορ Μπατσβάρωφ, Τόντορ Στογιάνωφ (Στοίμενωφ) και Αναστασία Δ-ρ Ζελιάσκοβα.
Στις 25 Νοεμβρίου* 1908 η Μαρία Καζάκοβα αφήνει την τελευταία της πνοή.
Στις 16 Αυγούστου* 1909 στη Βάρνα ανοίγει η ετήσια συνάντηση της Αλυσίδας. Βάσει του πρακτικού παραβρίσκονται οι: Δημήταρ Γκόλωφ, Πέτκο Επιτρόπωφ (από το Πλόβντιφ), Τόντορ Μπατσβάρωφ, Τόντορ Στογιάνωφ (Στοίμενωφ), Ηλία Στόιτσεφ, Κάντσο Στόιτσεφ (από το Μπουργκάς), Κωνσταντίν Ιλαριώνωφ, Πέτκο Γκούμνερωφ, Ιβάν Ντόινωφ (από το Βελίκο Τύρνοβο), Αναστάς Μπόινωφ, Γκίνα Γκούμνεροβα, Ελένα Ιλαριώνοβα, Βελίτσκα Στόιτσεβα (από το Μπουργκάς), Ντένιο Τσάνεφ (από το Μπουργκάς), Νικόλα Γιάννεφ (από το Μπουργκάς), Πένιο Κύρωφ, Βασίλ Ουζούνωφ (από το Σούμεν), Μιχαλάκη Γκεοργκίεφ, Μιλκόν Παρτομιάν, Πέταρ Τίχτσεφ (από το Ρούσε), Νικόλα Βάτεφ (από το Ρούσε), Σεραφείμ Σιβάρωφ (από τη Βάρνα), Σάββα Βελίκωφ (από τη Βάρνα) και Αναστασία Δ-ρ Ζελιάσκοβα.
Στις 16 Αυγούστου* 1909 ο Δάσκαλος δίδει στους συμμετέχοντες στην ετήσια συνέλευση τα δύο εμβλήματα της Αλυσίδας – μαγκούρα και σπαθί – και εξηγεί το συμβολισμό τους.
Στις 14 Αυγούστου* 1910 στο εξοχικό σπίτι του Αναστάς Μπόινωφ κοντά στο Βελίκο Τύρνοβο ανοίγει η  ετήσια συνάντηση της Αλυσίδας. Βάσει του πρακτικού παραβρίσκονται: από τη Σόφια οι Τόντορ Μπατσβάρωφ, Δημήταρ Γκόλωφ, Πέτκο Γκούμνερωφ, Γκίνα Γκούμνεροβα, Πένκα Μπατσβάροβα, Βελίτσκο Γκραμπλάσεφ, Μιχαλάκη Γκεοργκίεφ, Ιβάν Τάτσεφ και Σπάς Δημητρώφ. Από το Βελίκο Τύρνοβο - οι Κωνσταντίον Ιλαριώνωφ, Ελένα Ιλαριώνοβα, Ιβάν Ντόινωφ, Μαρία Ντόινοβα, Αναστάς Μπόινωφ, Παρασκέβα Μπόινοβα, Ντραγκάν Ποπώφ και Ζντράφκα Ποπόβα. Από το Ρούσε - οι Νικόλα Βάτεφ, Βελίτσκα Βάτεβα και Πέταρ Τίχτσεφ. Από το Μπουργκάς - οι Νικόλα Γιάννεφ, Κάντσο Στόιτσεφ, Βελίτσκα Στόιτσεβα, Ντένιο Τσάνεφ, Τόντορ Στοίμενωφ και Πένιο Κύρωφ. Από το Πλόβντιφ - ο Πέτκο Επιτρόπωφ και από το Σούμεν  - ο Βασίλ Ουζούνωφ.
Από τις 10 Αυγούστου* 1911 στα εξοχικά σπίτια του Αναστάς Μπόινωφ και του Τόντορ Μποσταντζήεφ κοντά στο Βελίκο Τύρνοβο αρχίζει η ετήσια συνάντηση της Αλυσίδας. Βάσει του πρακτικού παραβρίσκονται:  από τη Σόφια - οι Δημήταρ Γκόλωφ, Πέτκο Γκούμνερωφ, Μιχαλάκη Γκεοργκίεφ, Σπ. Δημητρώφ και Γκίνα Γκούμνεροβα. Από το Βελίκο Τύρνοβο - οι Αναστάς Μπόινωφ, Ντραγκάν Ποπώφ, Κωνσταντίν Ιλαριώνωφ, Ιβάν Ντόινωφ, Ελένα Ιλαριώνοβα, Μαρία Ντόινοβα, Παρασκέβα Μπόινοβα και Ζντράφκα Ποπόβα. Από το Ρούσε - οι Νικόλα Βάτεφ, Ηλία Στόιτσεφ, Ιβάν Ρούσεφ, Πέταρ Τίχτσεφ και Βελίτσκα Βάτεβα. Από το Μπουργκάς - οι Ηλία Ζούρκωφ, Ματέη Ποπώφ, Σωτήρ Στέρεφ, Αλεξάνταρ Κράστνικωφ, Πένιο Κύρωφ, Κάντσο Στόιτσεφ, Τόντορ Στοίμενωφ, Νικόλα Γιάννεφ, Ντένιο Τσάνεφ και Βελίτσκα Στόιτσεβα. Από το Πλόβντιφ - οι Πέτκο Επιτρόπωφ. Από το Καζανλάκ - οι δ-ρ Στ.Ντούκωφ και Χρήστο Τόντσεφ και από το χ. Μπέμπροβο, νομού Ελένας - ο Συμεών Ντραγκάνωφ.
Στις 15 Αυγούστου* 1911 ο Δάσκαλος μοιράζει στους συμμετέχοντες στην ετήσια συνάντηση της Αλυσίδας ομοιώματα του Πενταγράμματος κι εξηγεί τον συμβολισμό του.
Στις 27 Οκτωβρίου* 1911 ο Δάσκαλος και ο ταμίας της Λευκής Αδελφότητας Κωνσταντίν Ιλαριώνωφ αγοράζουν σπίτι και αυλόγυρο στο χ. Αρμπανάσι, νομού Βελίκο Τύρνοβο.
Τον Ιούνιο 1912 ο Δάσκαλος καταφθάνει από τη Σόφια στο Αρμπανάσι. Επί δύο μήνες ασχολείται με τη Βίβλο και συντάσσει τη ¨Διαθήκη των έχρωμων ακτίνων του φωτός¨.Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους ο Δημήταρ Γκόλωφ  την εκτυπώνει στη Σόφια. Ο Δάσκαλος χαρίζει προσωπικά αντίτυπα του βιβλίου (με αυτόγραφο) στους ηγέτες της Λευκής Αδελφότητας  στους διάφορους οικισμούς της Βουλγαρίας. Στην πρώτη σελίδα φιγουράρει το μόττο ¨Θα είμαι πάντα πιστός δούλος του Θεού Ιησού Χριστού, Υιού του Θεού, 15 Αυγούστου, Τύρνοβο, 1912. Το 1995 το εκδοτικό ¨Βσεμίρ¨ το εκδίδει στην Αγγλική γλώσσα.
Στις 15 Αυγούστου* 1912 στα εξοχικά σπίτια του Αναστάς Μπόινωφ και του Τόντορ Μποσταντζήεφ κοντά στο Βελίκο Τύρνοβο ανοίγει η ετήσια συνάντηση της Αλυσίδας. Βάσει του πρακτικού παραβρίσκονται: από τη Σόφια οι Τόντορ Μπατσβάρωφ, Δημήταρ Γκόλωφ, Σουσάνα Γκόλοβα, Πέτκο Γκούμνερωφ, Γκίνα Γκούμνεροβα, Μιχαλάκη Γκεοργκίεφ, Μαγδαλίνα Γκεοργκίεβα, Σπας Δημητρώφ, Βελίτσκο Γκραμπλάσεφ, Ιορντάν Ιβανώφ, Ελένα Ιβανόβα, Μαρία Νεντιάλκοβα, Ναντέζντα Μπατσβάροβα, Ματέη Ποπώφ και Γκεόργκη Νταβήντωφ . Από το Μπουργάς - οι Πένιο Κύρωφ, Τόντορ Στοίμενωφ, Ντένιο Τσάνεφ, Μίνκα Τσάνεβα, Νικόλα Γιάννεφ, Κάντσο Στόιτσεφ, Βελίτσκα Στόιτσεβα, Ηλία Ζούρκωφ, Νέίτσο Πασκάλεφ, Ιορντάνκα Πασκάλεβα, Ιβάν Γκαραβάλωφ και Μαρία Γκαρβάλοβα. Από το Βελκίκο Τύρνοβο - οι Κωνσταντίν Ιλαριώνωφ, Ελένα Ιλαριώνοβα, Ιβάν Ντόινωφ, Μαρία Ντόινοβα, Αναστάς Μπόινωφ, Παρασκέβα Μπόινοβα, Ντραγκάν Ποπώφ και Ζντράφκα Ποπόβα. Από το Ρούσε - οι Ηλία Στόιτσεφ, ΄Ανκα Στόιτσεβα, Πέταρ Τίχτσεφ, Νικόλα Βάτεφ, Βελίτσκα Βάτεβα και Ιβάν Ρούσεφ . Από τη Βάρνα - οι Σωτήρ Στέρεφ και Σάββα Βελίκωφ. Από το Σούμεν - ο Τσάνη Μποζντουγκάνωφ. Από το ΄Αιτος - ο Γκεόργκη Κούερτ, από το Γιάμπολ - οι Τόντορ Αμπατζήεφ και Ράντη Ντιουλγκέρωφ, από το Σλίβεν - ο Δημήταρ Ντόμπρεφ, από το Καζανλάκ - οι δ-ρ Χρήστο Ντούκωφ, Σλάφκα Ντούκοβα, Ζαχάρη Ζέλεφ, Νικόλα Καμπούρωφ, Βλαδιμίρ Μπάλτωφ και Χρήστο Τόντσεφ. Από το Παναγκιούρισε - ο Μπογιάν Μπόεφ. Από το Πλόβντιφ - οι Πέτκο Επιτρόπωφ, Μαρία Επιτρόποβα, Νένκο Τλάστεφ και Ντέσκο Μίλεφ.. Από τη Στάρα Ζαγόρα - ο Παναγιώτ Κοβάτσεφ. Από το χ. Κραβενίκ, νομού Σεβλίεβο  ο Στέφαν Τόσεφ και από το χ. Μπέμπροβο, νομού Ελένας - ο Συμεών Ντραγκάνωφ.
Στις 15 και 16 Αυγούστου* 1912 ο Δάσκαλος διαβάζει μπροστά στους συμμετέχοντες στη συνάντηση της Αλυσίδας κεφάλαια από τη ¨Διαθήκη των έγχρωμων ακτίνων του φωτός¨ και παρουσιάζει τις μεθόδους εργασίας με  διαλεκτά κείμενα της Βίβλου σύμφωνα με τα χρώματα του φωτός.
Το χρονικό διάστημα 1912-18 είναι πολεμική περίοδος στην ιστορία της Βουλγαρίας. Αργότερα δε και της Ευρώπης. Τα περισσότερα μέλη της Αλυσίδας συμμετέχουν στον Βαλκανικό πόλεμο (1912-1913) και στον Διασυμμαχικό πόλεμο (1913). Με σύσταση του Δασκάλου όλοι έχουν μαζί τους  ραμμένη στο στρατιωτικό τους χιτώνιο την Καλή Προσευχή και  τον  91 ψαλμό.
Στις 11 Νοεμβρίου* 1912 μέσω της Μαρία Στογιάνοβα (κυρία της αυλής της βασίλισσας Μαρία - Λούιζα) ο Δάσκαλος συμβουλεύει τον Βούλγαρο βασιλιά Φερδινάνδο να συνάψει ειρήνη με την Τουρκία και να μην επιτίθεται κατά των συμμάχων του.
Το 1913 ο Δάσκαλος  φιλοξενείται στο σπίτι των Γκούμνεροβι στη Σόφια, επισκέπτεται τις πόλεις Βάρνα, Σούμεν και Βελίκο Τύρνοβο.